Pukkelpop 2018: Gevaarlijke situatie en paniek in de dancehall

Waarom dit volkomen off-topic artikel?

Het feit dat ik hier voor het eerst een artikel schrijf dat niets met het weer te maken heeft komt door mijn verantwoordelijkheidsgevoel. Omdat ik woensdagavond 15 augustus iets heb meegemaakt in de dancehall te Pukkelpop wat als levensbedreigend voelde, en in de toekomst fout zou kunnen aflopen indien hier niets aan wordt gedaan. Ik schrijf dit omdat ik elders alleen maar één grote goednieuws-show over Pukkelpop lees. Ik schrijf dit ook omdat er geen reactie kwam van politie, brandweer, organisatie... op verschillende Tweets die ik over dit voorval heb geplaatst. Berichten die ik intussen uit pure teleurstelling maar weer heb verwijderd. Ook op berichten van anderen wordt er niet gereageerd. Ik hoop dat dit artikel tóch nog tot (levens)belangrijke inzichten kan leiden om in de toekomst een eventueel drama te vermijden.

Situatie

Op woensdagavond was er voor iedereen met een combiticket of donderdagticket reeds een programma op een deel van het festivalterrein georganiseerd. Aangezien ik samen met vrienden tickets had gekocht voor donderdag, leek het ons leuk om ook op woensdagavond al even 'gratis' (3 euro voor een drankje) de sfeer te gaan opsnuiven.
Ik bevond me rond 23 uur samen met vrienden rechts achteraan in de dancehall om het optreden van de Jeugd van Tegenwoordig mee te pikken. Maar als snel bleek die dancehall véél te klein voor de massa -vooral zeer jonge mensen- die ook wilden komen genieten van het optreden van deze zeer populaire band. De sfeer werd al snel grimmig, zeker toen er met bier geknoeid werd doordat sommigen ondanks de enorme drukte, tóch met hun 6 biertjes en 3 cola's trachtten een weg naar voren te zoeken. Vaak ook reeds stomdronken, waardoor elke vorm van besef reeds ontbrak. Er werd geroepen, geduwd en getrokken. Iets wat je wel eens ziet op een fuif in één of ander boerengat, maar niet in de festival-community. Hoewel, ik had de indruk dat velen voor het eerst op een festival waren en eigenlijk nog in dat boerengat hoorden te zijn.

Intussen werd het steeds drukker doordat heel wat aanwezigen het benauwd kregen en naar buiten wilden, terwijl de massa nog steeds bleef toenemen. Maar de enige weg naar buiten... was dezelfde weg als naar binnen. Er was aan de rechterkant geen enkele uitgang of nooduitgang voorzien. Het was daar één lange afgesloten zijkant van de hal. (Een tent kan je zo'n constructie niet meer noemen) Met als extra hindernis het podium voor rolstoelgebruikers, waardoor er in die hal ook nog eens een 'dode hoek' ontstond.

Bron plattegrond: pukkelpop.be, met eigen aantekeningen

Uiteindelijk voelden we van alle kanten zoveel druk op onze lichamen ontstaan, dat we ook besloten om een weg naar buiten te zoeken. De sfeer was toch al verpest door de taferelen rondom ons. Maar die weg werd dus geblokkeerd door evenveel aanwezigen die naar binnen wilden. Meisjes en vrouwen begonnen te panikeren en te huilen, mannen gooiden hun gewicht nog méér in de schaal. Ook ik trachtte mijn vrouw met behulp van mijn 88 kilogram veilig naar buiten te begeleiden. Terwijl kleine meisjes van misschien nog geen 50 kilogram hun hoofd naar achteren hielden om zoveel mogelijk zuurstof te kunnen bereiken.
We moesten tijdens ons gevecht voor overleven (zo voelde het écht) langs het podium voor rolstoelgebruikers passeren, en het is in ons opgekomen om dat zelfs als ontsnappingsroute te gebruiken. Maar de druk op onze lichamen was zó groot dat we ons er waarschijnlijk toch niet aan konden optrekken. Ook over de andere mensen heen 'crowdsurfen' kwam in me op, als een soort van wanhoopsgedachte.

Op het podium voor rolstoelgebruikers bevonden zich twee brede kerels in grijze shirts die eruit zagen als personen van de security. Ik heb met armgebaren duidelijk gemaakt dat dit dreigde fout te lopen. Maar het enige wat de man waarmee ik contact kon maken deed, was gebaren dat hij er niets aan kon doen. Dit deed hij door z'n schouders op te halen en z'n armen wijd te spreiden. Verder was er NIEMAND van organisatie, brandweer of veiligheid te bespeuren.
Terwijl de ruzies en het geschreeuw rondom ons verder toenamen begrepen velen die naar binnen wilden of achteraan stonden langzaam maar zeker ook dat het gevaarlijk werd. Uiteindelijk is dan toch heel de massa in golfbewegingen naar buiten gegaan. Wij konden die golfbewegingen vooral slechts ondergaan. Bewegen in de richting die je wilde was onmogelijk. Het heeft ons zo'n 15 bange minuten gekost, in het besef dat het elk moment helemaal fout kon lopen. Als íemand was gevallen, dan was het waarschijnlijk (je weet het nooit zeker) onmogelijk geweest om terug overeind te komen.


Bedenkingen

1) Hoe is het mogelijk dat er geen controle was op het aantal personen dat de dancehall mocht betreden? Dit terwijl één zijkant vol-le-dig was afgesloten. Als je een gebouw op deze manier afsluit, dan staat er toch een maximum op het aantal personen dat er in kan? In 26 jaar festivals (waarin ik soms tot 7 festivals per jaar bezocht) heb ik zo'n onveilige situatie nooit eerder meegemaakt. Nooit eerder in m'n leven heb ik me zó bedreigd gevoeld.
Er wordt mij na het drama van 2011 altijd gevraagd naar de kans op onweer, maar deze situatie was absoluut veel gevaarlijker dan een onweersbui. Bomen worden gekapt, tenten worden extra verstevigd. Maar als elke vorm van crowdmanagement ontbreekt, dan kan het écht nog zwaar fout gaan. Tijdens bijvoorbeeld Rock Werchter en Tomorrowland wordt dit al járen goed gecoördineerd middels een poortjes-systeem. 

2) Waarom gebaarde de persoon op het podium voor rolstoelgebruikers dat hij niets kon doen? Wie was dit en wat was zijn functie? Waarom werd er geen contact opgenomen met organisatie of brandweer? En als die persoon daar niet de middelen voor had, waarom was er dan niemand aanwezig die de middelen wél had? Zodat uiteindelijk misschien alsnog een zijkant van de hal had kunnen worden geopend?

3) Waar was de nooduitgang? Ik kon geen teken vinden. De ingang leek écht de enige uitgang.

4) Ik ben geen drama-queen. Ik schrijf dit in de overtuiging dat het écht fout had kunnen lopen. Ik begreep gisteren plots wat er tijdens de Love Parade in Duisburg (2010) gebeurd was. Hoe het voelt om als ratten in de val te zitten, volkomen machteloos.
Ik heb gisteren nog 5 keer de nieuwssites gecontroleerd om te kijken of er geen slachtoffers werden gemeld. Als bij wonder is blijkbaar iedereen ongeschonden uit deze gevaarlijke situatie geraakt. oef!
Maar als hier niets aan wordt gedaan dan moet en zál het op een dag wél fout aflopen. Laat het alsjeblieft nooit zover komen dat iemand de vraag stelt "Hoe was dit mogelijk, en had dit voorkomen kunnen worden."

5) Is iemand van de organisatie zich überhaput wel bewust van deze situatie, en van de paniek die er gisteren heerste? Vandaar dit artikel. Alsjeblieft: doe er iets aan!

 

 

Hosted by HostYou - Powered by Sycro